دوره 10، شماره 1 - ( 2-1392 )                   جلد 10 شماره 1 صفحات 61-68 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

MohammadNejad E, Ehsani S R, Salari A, Sajjadi A, HajiesmaeelPour A. Refusal in Reporting Medication Errors from the Perspective of Nurses in Emergency Ward. J Res Dev Nurs Midw. 2013; 10 (1) :61-68
URL: http://nmj.goums.ac.ir/article-1-321-fa.html
محمدنژاد اسمعیل، احسانی سیده رقیه، سالاری امیر، سجادی اعظم، حاجی اسماعیل پور عایشه. دیدگاه پرستاران اورژانس نسبت به علل عدم گزارش دهی اشتباهات دارویی. Journal of Research Development in Nursing and Midwifery. 1392; 10 (1) :61-68

URL: http://nmj.goums.ac.ir/article-1-321-fa.html


1- دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی تهران ، ¬Asreno1358@yahoo.com
2- مجتمع بیمارستانی و درمانگاهی اورژانس امام خمینی(ره)، دانشگاه علوم پزشکی تهران
3- دانشگاه علوم پزشکی تهران
4- پرستاری و مامایی ارتش
5- دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران پزشکی
چکیده:   (26498 مشاهده)

  زمینه و هدف : اجرای دستورات دارویی، بخش مهمی ازفرآیند مراقبت و درمان بیماران محسوب می شود.­ گزارش این خطاها باعث حفظ ایمنی بیمار می­شود. هدف از این مطالعه، دیدگاه پرستاران اورژانس نسبت به علل عدم گزارش دهی اشتباهات دارویی بود.

  روش بررسی: در­ این مطالعه توصیفی­­، تعداد ­94 نفر از پرستاران اورژانس مجتمع بیمارستانی امام خمینی(ره)­ به صورت سرشماری در سال 90-1389 انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده­ها، پرسشنامه خود ساخته شامل سه بخش اطلاعات دموگرافیک­، سئوالات مربوط به عوامل و علل عدم گزارش دهی خطاهای دارویی بود.­ اطلاعات با نرم افزار SPSS-16 و با استفاده از روش­های آماری توصیفی­­ و استنباطی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

  یافته­ها: ­72درصد پرستاران، اشتباهات دارویی رخ داده را گزارش نکرده بودند. شایع ترین نوع اشتباهات دارویی، سرعت انفوزیون(3/33درصد)­، دادن داروی دو نوبت در یک نوبت (8/23درصد) بوده است. مهم ترین علل اشتباهات دارویی، کمبود تعداد پرستار­(6/47 درصد) و کمبود اطلاعات داروشناسی(9/­30 درصد ( ­بوده است. بیشترین علل عدم گزارش­دهی، در حیطه پیامد گزارش- دهی به دلیل نگرانی و ترس از تاثیرات این اشتباهات در کارانه­، در حیطه عوامل مدیریتی مربوط به نامتناسب بودن واکنش مدیران و در حیطه گزارش دهی مربوط به اهمیت نداشتن ارائه گزارش از اشتباهات دارویی توسط پرستاران بود.

  نتیجه­گیری: با توجه به عدم گزارش­دهی اکثر اشتباهات دارویی، نیاز است زمینه­های لازم برای افزایش گزارش دهی صورت ­گیرد و موانع پیش رو برداشته شود و مدیران پرستاری در قبال این گزارش­ها واکنش مثبتی نشان دهند.

 

متن کامل [PDF 286 kb]   (3341 دریافت)    

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله توسعه پژوهش در پرستاری و مامایی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | Journal of Research Development in Nursing & Midwifery

Designed & Developed by : Yektaweb